کشت باکتری در محیط جامد داخل لوله:

برای کشت باکتری از لوله استفاده می کنیم. در این روش ابتدا بعد از استریل کردن لوله پلاتینی، از همان انتهای پلاتینی روی شعله می گیریم تا سرخ شود. همچنین دسته فلزی آن را با عبور از روی شعله استریل می کنیم. بعد پنبه روی لوله را با انگشت کوچک حلقه کرده روی کف دست، بر می داریم، هوای داخل لوله را بلافاصله با عبور دهانه لوله از روی شعله، گرم می کنیم تا آلوده نشود.

بعد از استریل وقتی حلقه پلاتین سرد شد، با وارد کردن داخل لوله می توان مقداری میکروب را خارج کرده و آن را در محیط مورد نظر کشت می دهیم. برای وارد کردن این نمونه داخل لوله کشت، از انتهای یک سانتی متری انتهای لوله، خط هایی با میله پلاتینی حاوی باکتری روی تمام سطح ژلوز کشیده می شود. پنبه ی آن را بعد از عبور سر لوله از شعله، می گذاریم. بعد از تمام این مراحل محیط محیط کشت را داخل انکوباتور می گذاریم. حلقه پلاتین آلوده به باکتری، برای جلوگیری از پراکنده شدن به اطراف قبل از استریل کامل شدن، باید به تدریج به شعله نزدیک شود.

کشت باکتری
کشت باکتری

کشت باکتری به روش عمقی در محیط جامد ایستاده و شیبدار در لوله:

در این روش به حالت مذاب محیط کشت جامد (آگاردار) را داخل لوله ریخته و با قرار دادن در حالت سرد می شود و بعد از آغشته کردن میله پلاتینی نیزه ای شکل به باکتری، آن را در محیط کشت به طور عمقی فرو برده و بدون تغییر آن را خارج می کنند و داخل انکوباتور می گذارند. در محیط های کشت شیبدار، قبل از سرد شدن، محیط های کشت جامد به حالت شیبدار قرار داده می شوند و بعد از سرد شدن میله آغشته به باکتری را با حفظ شرایط تعادل، به طور مستقیم داخل بخش عمودی کرده و قبل از خارج کردن، روی سطح شیبدار مارپیچی می کشند.

کشت خطی در پلیت:

در این روش ابتدا مقداری از باکتری را با استفاده از یک آنس استریل شده روی محیط پیش ریخته به شکل خط های موازی می کشند. با تقسیم کردن پلیت به چهار قسمت و کشیدن آنس آغشته به باکتری در هر قسمت و امتداد آن در قسمت بعدی در جهت مخالف و ادامه این کار، کلونی های تک به دست می آید. با کشیدن هر خط در هر قسمت تراکم باکتری ها کم می شود.

به طوریکه وقتی در قسمت اول وقتی تراکم کم است، ابتدای قسمت دوم شروع شده و تراکم کم و کمتر می شود تا این که در قسمت چهارم می توانیم به باکتری تکی و خالص برسیم. به باکتری های تکی و خالصی که با انجام درست این روش به دست می آید، باکتری مادری می گویند. در محیط کشت باکتریایی مایع، یکبار لوب داخل محیط حاوی باکتری شده و با ریختن روی محیط پیش ریخته، به صورت خط های موازی کشیده می شود.

کشت سطحی در پلیت:

در این روش که بیشتر برای محیط های مایعی کاربرد دارد (شناسایی میکروارگانیسم های موجود در شیرهای مشکوک به آلودگی)، از محیط پیش ریخته استفاده می شود. در این روش با به کارگیری یک پیپت استریل مقداری از یک مایع با رقت معین برداشته و با استفاده از یک میله پخش کننده به داخل محیط پیش ریخته پخش می شود. کلونی های رشد یافته بعد از انکوباسیون در سطح محیط کشت قابل مشاهده خواهند بود. خشک بودن سطح محیط کشت در کشت سطحی مهم است.

کشت آمیخته در پلیت یا پورپلیت:

سوسپانسیونی از باکتری در این روش کشت باید تهیه شود. ابتدا به میزان یک سی سی از محیط مایع با رقت معین، داخل ظرف پلیت می ریزند. در مرحله بعد با اضافه کردن ۱۵ تا ۲۰ سی سی از محیط کشت استریل شده با دمای ۴۵ درجه سانتی گراد، آن را به شکل عدد انگلیسی ۸ به صورت دورانی مخلوط می کنند. در کشت دو لایه سطح مخلوط را دوباره با لایه باریکی از همان محیط کشت می پوشانند.

کشت در محیط مایع:

ابتدا درب محیط لوله یا پلیت را در جلوی شعله بردارید. در این روش نیز حلقه پلاتین را استریل کرده و بعد از آلوده کردن آن به باکتری، آن را به دیواره لوله ای که بعد از حرارت دادن، سرش را کج کرده اند، می سایند. باکتری ها بعد از راست کردن لوله وارد محیط می شوند. دهانه لوله نیز در اینجا بعد از عبور از شعله، استریل می شود. در نمونه مایع، حلقه پر از مایع در محیط کشت مایع وارد می شود. بعد از وارد کردن میله آغشته به باکتری به محیط کشت، به آرامی هم زده می شود تا محیط همگنی به دست آید. با استریل کردن دهانه لوله، درب آن را گذاشته و در انکوباتور قرار می دهند. در انتها حلقه پلاتین سوزانده می شود و در جای خود قرار می گیرد.

روش ایزولیشن (جدا کردن باکتری ها):

در صورت وجود بیش از یک نوع باکتری، روش کشت با پرگنه مجزا به دست می آید تا خواص حیاتی هر کدام با برداشت از پرگنه خالص به دست آید. در این روش نیز محیط می تواند مایع یا جامد باشد و در پلیت انجام می شود.